Akvaryumun İngilizcesi Ne?
Bir yaz akşamı, Kayseri’nin o sıcak havasında, akşam güneşi yavaşça dağların arkasına çekilirken, ben tam da o anı bekliyordum. O güneş batarken, akvaryumun kenarına oturmuş, elimi soğuk camına dayamıştım. İçinde yüzüp duran balıklar, ne kadar da sakin, ne kadar da huzurluydu. Ama benim içimde öyle bir şey vardı ki, adını koyamıyordum. Kafamda bir sürü düşünce, kalbimde bir sürü his birbirine karışmıştı.
Akvaryumun İngilizcesi ne diye sordum içimden, birden. Hani bazen insan bir şey sorar, ama aslında o soruyu sormak, sorunun cevabından çok, bir şeyleri sorgulamak içindir. O anda da sadece balıkları izlemekle yetinmeyip, dilimdeki soruyu dile getirdim. Belki de biraz daha anlam arıyordum.
O Anın Sessizliği
Balıkların yavaş hareketleri, suyun yüzeyine yansıyan hafif ışıklar… Hepsi bir arada, sakinliğin, huzurun bir simgesiydi. Ama bir yandan da tuhaf bir yalnızlık vardı. İçimdeki hisleri bir kelimeyle tanımlamaya çalıştım, ama başarılı olamadım.
O zamanlar, ben de bir tür akvaryum gibi hissetmiştim. Bütün duygularım, hayal kırıklıklarım, umutlarım bir camın ardında hapsolmuş gibiydi. Bazen düşünüyorum, akvaryumda yaşayan balıklara özgürlük nedir, diye. Onlar hiç bilemezler. Ama belki de özgürlük, sadece nehirde yüzmek değil, içindeki o hisleri anlamak ve onlara değer vermekti.
İçimdeki kaybolmuş hisleri, kimseyle paylaşamıyordum. Kimseye anlatamıyordum, çünkü anlatmak bazen insanı daha da yalnızlaştırıyordu. Yalnızca bu küçük dünyada kalmak, belki de doğru olanıydı. Akvaryumun içinde o balıklar gibi, ben de hareket ediyor, ama nereye gittiğimi tam olarak bilmiyordum.
Akvaryumun İngilizcesi Ne?
Bir anda soruyu tekrar hatırladım: Akvaryumun İngilizcesi neydi? Bazen bilinçaltı bir soru, içindeki bir duyguyu dışa vurmak için kendini seçer. Belki de bununla daha çok ilgilenmek istiyordum, ama aslında bana başka bir şey söylemek istiyordu.
Bazen insan, dertlerini kelimelerle anlatmak ister ama kelimeler yetersiz kalır. O balıkları izlerken, dilimden çıkan o soru, bir anlam arayışının parçasıydı. “Aquarium” dedim içimden. Evet, “akvaryum” demek, ama aslında aradığım şey kelimenin ötesindeydi. Duygular, gözlerimdeki ışık ve o küçük balıkların dünya üzerindeki varlığı… Bütün bunların birleşimiydi bu soru.
Evet, akvaryumun İngilizcesi “aquarium”dı. Ama asıl soru şuydu: Bütün bu duyguların, hayal kırıklıklarının, umutların İngilizcesi var mı? Ya da insan olmanın bir dili, bir kelimesi var mı?
Duyguların Dilinde Kaybolmak
Akvaryumun kenarına oturmuş, balıklara bakarken, bir anda o kadar çok şey hissettim ki, tüm hislerim birbirine karıştı. Hayal kırıklığı, bir yandan umut… Bazen duygular o kadar karmaşık olur ki, onlara bir anlam yüklemek zorlaşır. Tıpkı balıkların suyu anlaması gibi, ben de içimdeki duyguları anlamaya çalışıyordum ama bu, hiç kolay değildi.
Belki de bu yüzden, içimdeki huzursuzluğu, soruları, kaygıları kelimelere dökmek istedim. Ama bu, belki de sadece bir anlık arayıştı. O anda, akvaryumun İngilizcesi benim için sadece bir kelime olmaktan çok, içinde kaybolduğum bir anlam kazandı.
Hayatın bu kadar karmaşık, bu kadar hızlı ve değişken olduğu bir dünyada, her şey bir anda kaybolabilir gibi hissediyorum. Bu yüzden, bazen bir akvaryum gibi, içimdeki her şeyin küçük bir dünyada hapsolması, bana biraz daha dayanma gücü veriyor. Belki de tek yapmam gereken, tıpkı balıklar gibi sadece yüzmeye devam etmekti.
Sonuçta Ne Oldu?
O yaz akşamı, akvaryumun kenarına oturduğumda hissettiklerimi hala unutamıyorum. O akşam, o soruyu sordum ve o an, hayatımda bir şeyleri anlamaya başladım. “Akvaryum” kelimesi bana bir anlam taşımaktan çok, içimdeki duyguları bir şekilde dışa vurmanın bir yolu oldu. Belki de dilin gücü, insanın içindeki duyguları dışa vurmak için bulduğu en güzel yoldu. Ama asıl önemli olan, o anı yaşamaktı.
Akvaryumun İngilizcesi neydi? “Aquarium”… Ama belki de asıl cevabı, dilin ötesindeki hislerde bulmak gerekiyordu.